از سم بسای مردمک دیده خصام

چون شد حمیت عربی کت ز پیش بود

ز اصطبل سر برآر چو شمشیر از نیام

خیز ای سیاه روی ترا ز رخش روستهم

اسبا حقوق من به عقوق ار بدل کنی

ترسم که روزگار کشد از تو انتقام

اسبا زمان یاری و هنگام یاوریست