هم تواش الا به طاعت می نبردستی سجود

نیست روزی کت به تعریفی ندارد شادکام

از هنرهای تو می گوید هرچه می گوید حدیث

وز ظفرهای تو راند هرچه می راندکلام

هم تواش الا به خدمت می نکردستی قیام

صبح چون خیزی نیاری جز جمالش در ضمیر

شام چون خسبی نبینی جز خیالش در منام