پدید رسته دندانش از میانه کام

ز غبغب سیهش رسته مویهای سپید

چو بر دوات مرکب تراشه اقلام

چو پنبه یی که به سوراخ است مرده نهند

ز فوطه نرم قضیبش عیان به شکل زلو

ولی به گاه شبق سخت تر ز سنگ رخام

به هرکجا که پریچهره دلبری دیدی