ز فوطه نرم قضیبش عیان به شکل زلو

چو بر دوات مرکب تراشه اقلام

چو پنبه یی که به سوراخ است مرده نهند

پدید رسته دندانش از میانه کام

ولی به گاه شبق سخت تر ز سنگ رخام

به هرکجا که پریچهره دلبری دیدی

همی ز بهر تواضع ز جا نمود قیام