نهفته ماند ز ابصار بلکه از اوهام

همه قبایح زنگی به حسن گشت بدل

شبان تیره بدل شد به صبح آینه فام

فرشته گشت مگر زنگیک که عورت او

بلی چه مایه امور شنیعه در عالم

که نغز و دلکش و مستحسن است در فرجام

مگر نه رجس و پلیدست نطفه در اصلاب