ولی به دفتر شعرت قصده ییست بدیع

حدیث پخته چسان خیزد از قریحه خام

به خنده گفت بلی دانمت ز نشتر غم

دلیست ممتلی از خون چو شیشه حجام

که گفته یی به مدیح رسول و آل کرام

ز دیرباز بود ناتمام و همت تو

پی تمامی او هیچگه نکرد اقدام