به شبهه افتم کز این سه ماه عید کدام

ترا نظر به سوی آسمان مرا به زمین

مراد تو مه ناقص مراد من مه تام

پس از دو ابروی تو گر هلال را نگرم

چو این بگفتم پنهان به زیر لب دیدم

که نرم نرمکم از مهر می دهد دشنام

که این حکیمک گویی پیمبر شعر است