اگرنه نوک سنان تو خون و مغز عدوست

جمال بخت تو صبحیست کش نباشد شام

به رنگ شاخ بقم گشته جسم حاسد تو

ز بس که خون دلش با عرق چکد ز مسام

چو مغز و خون رودش از چه در عروق و عظام

بلارک تو پسرعم ذوالفقار علیست

که چون کشیده شود تیغها رود به نیام