بدان نمط که دو فندق نهی به دو بادام

پی نظاره فرخ هلال عید صیام

هلال ابروی من دوش رفت بر لب بام

چو دید مه دو سرانگشت بر دو چشم نهاد

به من ز گوشه ابرو هلال را بنمود

نیافتم که از آن هر دو ماه عید کدام

چو در رخش نگرستم شگفتم آمد زانک