بخور شراب و مده نقد حال خویش ز دست

حرام هست وی اما به کور دیده عوام

شراب با تو همان می کند که روح به تن

نه روح هرچه قوی تر قوی ترست اندام

که دلنشین تر ازین کمتر اوفتد ایام

شهی نشسته چو یک عرش نور یزدانی

فراز تخت و ملوکش غلام و ملک به کام