که دلنشین تر ازین کمتر اوفتد ایام

شراب با تو همان می کند که روح به تن

نه روح هرچه قوی تر قوی ترست اندام

بخور شراب و مده نقد حال خویش ز دست

شهی نشسته چو یک عرش نور یزدانی

فراز تخت و ملوکش غلام و ملک به کام

نعیم هر دو جهانش به کام دل حاصل