سیاستش نهد اشکنجه بر صدور و عظام

درنگ حزمش بخشیده تخت را جنبش

شتاب عزمش افزوده ملک را آرام

کفایتش زده سرپنجه با قضا و قدر

به بزم او نتوان رفت بی رکوع و سجود

ثنای او نتوان گفت بی درود و سلام

بدان رسید که اندیشه خون شود در مغز