به یک اشاره سبابه تو از ابهام

زهی ز هیبت تو جسم چرخ را رعشه

خهی ز سطوت تو مغز مرگ را سرسام

به عقل مبهمی ار رو دهد برون ا ید

ز طیب خلق تو نبود عجب که مردم را

به جای موی همه مشک روید از اندام

به هر که سایه خورشید همت تو فتد