آوخ که شدم پیر به هنگام جوانی

وز خشم مرا تیغ زند موی بر اندام

نه قدرت و زوری که بریزم همه را خون

نه تاب و توانی که بدوزم همه را کام

از هجر جوانان جفاپیشه و خودکام

نه حاصلم از عشق بغیر از الم دل

نه واصلم از دوست بغیر از طمع خام