قدح پر کرد و دوری چند بگسارد

به بوی ضیمران و رنگ بسام

خردپرداز و مستی بخش و دیرین

صفاپرورد و عنربوی و گلفام

پیاپی زان کهن می آن مه تام

اثر چون در عروقش کرد باده

فرو بارید شکر از لب و کام