با رخی هر هفت کرده کرد از درگه سلام

چارده تکبیر برگفتم سه ره دادم طلاق

بر دو گیهان و سه فرع و هفت باب و چار مام

یک دو پاس از شب چو بگذشت آن نگار ده دله

گفتمش ای مه نه روی تست ماه چارده

هفت اختر ده یک از نور جمالت کرده وام

موی تو بر روی تو شامیست بر رخسار صبح