چشم مریخم ز بس بارید خون شد لاله رنگ

و اخر از خط شعاعی با عصا برداشت گام

روی کیوانم سیه شد عقد پروینم گسیخت

رفت ماهم در محاق و زهره ام بشکست جام

روی برجیسم ز بس نالید شد بیجاده فام

دود آه من بد آن ابری که خود دیدی به چشم

یک شب و یک روز گیتی را سیه کرد از ظلام