هم مجسم کرد فضل خویش را بر پادشاه

یک شب و یک روز گیتی را سیه کرد از ظلام

راست پرسی این قضای ایزدی کز شه گذشت

زان دو حکمت آشکاراکرد خلاق انام

هم مصور ساخت قدر شاه را بر خاص و عام

خواست شه بیند به چشم خود که یزدانست و بس

آنکه دارد پاس او نه لشکر و گنج و نظام