چو تیغ زرین خورشید برکشد ز نیام

ز اختیار خود آن دم زمانه دست بشست

که در کف تو نهاد آسمان زمام مهام

مسلمست که انجم سپر بیندازند

جهان اگر به توگیرد سبق ملول مشو

که هم ز پیشی صفرست بیشی ارقام

تو چون در آخر دور زمانه خلق شدی