جهان اگر به توگیرد سبق ملول مشو

که در کف تو نهاد آسمان زمام مهام

مسلمست که انجم سپر بیندازند

چو تیغ زرین خورشید برکشد ز نیام

که هم ز پیشی صفرست بیشی ارقام

تو چون در آخر دور زمانه خلق شدی

همی حسد برد آغاز دهر بر انجام