بود چو عمر تو پاینده تا به روز قیام

منم پیمبر نظم و پیمبران را نیست

به فکرکردن حاجت چو دررسد الهام

مرا بپرور کاین شعرها که می شنوی

همیشه تا که پری را ز آهنست گریز

هماره تاکه عرض را به جوهرست قوام

به طلعت تو شود شام دوستان تو صبح