همیشه تا که پری را ز آهنست گریز

به فکرکردن حاجت چو دررسد الهام

مرا بپرور کاین شعرها که می شنوی

بود چو عمر تو پاینده تا به روز قیام

هماره تاکه عرض را به جوهرست قوام

به طلعت تو شود شام دوستان تو صبح

به هیبت تو بود صبح دشمنان تو شام