هلا که داد فریبم چه بود تاوانم

هوای مهر ملکزاده ام به فارس کشید

که تا روان برهاند ز کید گیهانم

و گر نه فارس کجا من کجا چرا به چه جرم

نه زند ساده پرشم نه مست باده به دس

نه شیخ عام فریبم نه تعزیت خوانم

نه صوفیم که تنحنح کنم بدین امید