که پیر وقت شناسند و قطب دورانم

نه زند ساده پرشم نه مست باده به دس

نه شیخ عام فریبم نه تعزیت خوانم

نه صوفیم که تنحنح کنم بدین امید

نه عارفم که چو به دروغ برزنم آروغ

مشام خلق بگندد ز بوی عرفانم

نه صالحم که بود از پی فریب عوام