نه خود به فال نخود داستان زنم از غیب

زبان کژ آورم و چشمها بگردانم

نه ماسه کش که گره برزنم به پشم شتر

که تا اویس قرن بشمرند اقرانم

که نیست دست تصرف به مکر و دستانم

کیم من آخر قاآنی آسمان هنر

که در سخا و سخن بوفراس و قاآنم