کسی را نباشند فریادرس

ز من هرچ گویند زین پس همان

شوند این گره بر تو بر بد گمان

همه بنده سیم و زرند و بس

ازیشان تو را دل پر آسایش است

گناه مرا جای پالایش است

نگنجد تو را این سخن در خرد