بابی ز فضل او نگشاید به روی عقل

دست رجا به دامن مرگ فجا زنیم

صدری که با ولایش گویی به جنتیم

گام ار به کام شیر و دم اژدها زنیم

تا روز حشر گر دم مدح و ثنا زنیم

گفتند وهم و دانش و فکرت شبی بهم

ماییم آن گروه که لاف از دها زنیم