تا روز حشر گر دم مدح و ثنا زنیم

صدری که با ولایش گویی به جنتیم

گام ار به کام شیر و دم اژدها زنیم

بابی ز فضل او نگشاید به روی عقل

گفتند وهم و دانش و فکرت شبی بهم

ماییم آن گروه که لاف از دها زنیم

ما واقفان راز جهانیم از آن قبل