ماه صیام و مست خجل پارسا دلیر

خود چاره نیست جز که در التجا زنیم

کشتی شکسته باد مخالف کنار دور

نز مردی است پنجه که با ناخدا زنیم

نز رندی است طعنه که بر پارسا زنیم

در عهد چون تو صدری انصاف ده رواست

تا ما قدم به مدرسه بر بوریا زنیم