ناخن چو تیغ بر تن خود از جفا زنیم

خشخاش اگر تو گویی کافیون همی دهد

از عیش تلخ طعنه بر افیون هلا زنیم

شب تا به صبح همچو مریدان بایزید

از فرقت به رنج برنجیم این بهل

کز بوش بوسه بر قدم لوبیا زنیم

خاکستری که مطبخ ما کوه کوه داشت