یا حبذا اگر پی مدح و ثنا رویم

پس چون خران قدم به ره روستا زنیم

ما شاعریم و از سخن روح بخش خویش

از بس که کوس مدحتشان جابجا زنیم

وا ویلتا اگر در قدح و هجا زنیم

در عهد چون تویی نه عجب باشد ار ز قدر

بر بام هفت گنبد گردون لوا زنیم