پس چون خران قدم به ره روستا زنیم

نه چون مخنثان بود آن طلعت و توان

تا بهر سیم دامن خود بر قفا زنیم

نه پیله ور که کیسه ز خرمهره پر کنیم

ما شاعریم و از سخن روح بخش خویش

از بس که کوس مدحتشان جابجا زنیم

یا حبذا اگر پی مدح و ثنا رویم