یزدان اگر ندیدی در بند اهرمن

چون توده های ریگ که از جنبش نسیم

سیمین سرینش موج زند گفتی از سمن

گو چهره اش نگه کن از حلقهای زلف

بنگر کلاله اش ز بر چهره لاله رنگ

گر ضیمران ندیدی بر برگ یاسمن

بنگر فراز نارونش لعل نارگون