مر کیقباد و بیژن و کاووس هر سه را

جولاهه مر نگشت به آن غار تار تن

بگذر ز انبیا چه بزرگان که روزگار

پیوسه شان قرین شجن داشت در سجن

زالبرز و چاه و کوری برهاند تهمتن

سنجر مگر نه در قفس غز اسیر بود

واخر به چاربالش فر گشت تکیه زن