واخر به چاربالش فر گشت تکیه زن

مر کیقباد و بیژن و کاووس هر سه را

زالبرز و چاه و کوری برهاند تهمتن

سنجر مگر نه در قفس غز اسیر بود

اکنون تو نیز گرت مر این چرخ کج نهاد

دارد قرین تیمار از ریمن و شکن

بشکیب کز شکیب شود قطره پاک در