زانم هماره بینی محزون و ممتحن

بر این دُرنامه گر بفشانی هزار گنج

جز آفرینی از تو نخواهم ورا ثمن

لیکن یک آرزویم از دیرگه به دل

دارم یکی برادر در پارس پارسا

کاو اندر آن دیار اویسست در قرن

جان گویدم ابی او خلد ار بود مرو