همچو قمری کی بهاران بر چه بر سرو چمن

بذله شیرین ز قاآنی به گوش آید غریب

چون نوای خارکن از بینوای خارکن

می کندگه دل چکار افغان چرا از غم چسان

ترک من کوه از چه آویزی به موکاینم سرین

آنچنان کوهی که در ایران نگنجد از سمن

چشم وگیسوی تو چون بینم به یاد آید مرا