رای تو شمعیست تابان کش جهان آمد لگن

جامه جاه تو و معمار ایوان تو را

عرش اطلس پروزست و چرخ هشتم پروزن

روی تو مهریست رخشان کش زمین آمد سپهر

همچو معماری مهندس هر سحرگه آفتاب

با شعاع خود ز بام قصرت آویزد رسن

پیش تیغت چون بود یکسان چه آهن چه حریر