بر هلاکت مرگ قادر نیست لیک از فرط جود

با شعاع خود ز بام قصرت آویزد رسن

پیش تیغت چون بود یکسان چه آهن چه حریر

لاجرم بر پیکر خصمت چه خفتان چه کفن

خود نثار مرگ سازی نقد جان خویشتن

زانکه چون جان از تو او خواهد ز فرط مکرمت

ننگ داری در جواب او زگفت لا و لن