مغز من پر نکهتست از بسکه بویم آن دو زلف

این پر از لعل بدخشان آن پر از مشک ختن

گل نبویم می ننوشم که نباشند این و آن

این به طعم آن دهان و آن به بوی این بدن

کام من پر شکرست از بسکه بوسم آن دهن

بوسه لعل تو گر باشد به نرخ جان رواست

خاصه آن ساعت که خواند مدحت شاه زمن