چون به دست آری قلم اندیشه گوید ای شگفت

تیر تو گوید برافروزد شرار مر زغن

کلک تو ریزد لآل نغز بی دست و درون

تیر تو گوید جواب خصم بی کام و دهن

ابر نیسان را بود اندر محیط ایدر وطن

کف گشودی در سخا بحر عمان شد در غمان

لب گشادی در سخن در ثمین شد بی ثمن