تا غم معشوق گیرد در دل عاشق قرار

ورنه بهر جود تو چه ریگ چه در عدن

از پی مدح تو باشد ورنه خاصیت چه بود

منطق شیرین ودیعت در دهان مرد و زن

تا دل عشاق جوید در بر جانان سکن

حاسد جاه تو در قعر زمین گیرد سکون

پایه قدر توگیرد جای در اوج پرن