ورنه بهر جود تو چه ریگ چه در عدن

ای نهاده یک جهان سر بر خط فرمان تو

همچنان که مهر را هندو و بت را برهمن

گرنه بهر بذل تو چه سیم چه خاک سیاه

از پی مدح تو باشد ورنه خاصیت چه بود

منطق شیرین ودیعت در دهان مرد و زن

تا غم معشوق گیرد در دل عاشق قرار