گرنه بهر بذل تو چه سیم چه خاک سیاه

لب گشادی در سخن در ثمین شد بی ثمن

ای نهاده یک جهان سر بر خط فرمان تو

همچنان که مهر را هندو و بت را برهمن

ورنه بهر جود تو چه ریگ چه در عدن

از پی مدح تو باشد ورنه خاصیت چه بود

منطق شیرین ودیعت در دهان مرد و زن