همچنان که مهر را هندو و بت را برهمن

کف گشودی در سخا بحر عمان شد در غمان

لب گشادی در سخن در ثمین شد بی ثمن

ای نهاده یک جهان سر بر خط فرمان تو

گرنه بهر بذل تو چه سیم چه خاک سیاه

ورنه بهر جود تو چه ریگ چه در عدن

از پی مدح تو باشد ورنه خاصیت چه بود