هم به یک پا می خرامد سروناز اندر چمن

آن قمر را نرم نرمک جا دهد زیرکلاه

وان سمن را اندک اندک پوشد اندر پیرهن

گر به یک پا می خرامد سرو من عیبش مکن

هرکجا زلفش همه تاب و خم و پیچ و شکنج

هرکجا عشقش همه رنج و غم درد و محن

می کشید در پا سر زلفش از آن روگاهگاه