جان عیسی شد به مهرش مفتتن

ور خلیل از قدرت حق واقفست

مرغکان را از چه برد سر ز تن

سوزن ار دجال چشمت از چه رو

اینهمه چون و چرا را ای علی

بر سر بوجهل جهلان در شکن

تا به لب ها نه چرا ماند نه چون