بر سر بوجهل جهلان در شکن

سوزن ار دجال چشمت از چه رو

جان عیسی شد به مهرش مفتتن

اینهمه چون و چرا را ای علی

تا به لب ها نه چرا ماند نه چون

تا ز دلها نه گمان خیزد نه ظن

الله الله ای علی مرتضی