چو سایه از پی خورشید چهرگان ختن

دلی ندیده ام از هرچه در جهان بیزار

بجز شمایل سنگین دلان عهدشکن

دلی ندیده ام از صبح تا به شام دوان

دل منست که گویی درم خریده اوست

هر آنچه در همه آفاق کلفتست و محن

دل منست که از بسکه صا برست و حمول