هر آنچه در همه آفاق کلفتست و محن

دلی ندیده ام از صبح تا به شام دوان

چو سایه از پی خورشید چهرگان ختن

دل منست که گویی درم خریده اوست

دل منست که از بسکه صا برست و حمول

هنوز در عجبم کاو دلست یا آهن

دل منست که در شهر هرکجا قمریست